Istnieje jednak inna perspektywa tych rozważań. Przecież w trakcie naszego życia skład chemiczny naszego organizmu podlega ciągłym przemianom. Nie składamy się z tych samych atomów co dzień, miesiąc czy rok temu. Można by powiedzieć, że żyjąc wciąż się teleportujemy w czasie, odtwarzając strukturę naszej świadomości na po części nowym nośniku.
Przedstawiamy kolejny animowany film Brytyjskich Humanistów (Humanists UK). Tym razem Stephen Fry odpowiada na pytanie skąd wiemy co jest prawdą. Z pewnością metoda naukowa, weryfikacja danych i nie zakładanie niczego dogmatycznie pozwala nam się zbliżać do prawdy na tyle, na ile możemy. Kliknij i zobacz film
Możemy sobie zatem stworzyć obraz jeszcze bardziej abstrakcyjny. Mamy gwiazdę i krążącą wokół niej, na stosunkowo bliskiej orbicie drobinkę. Gdyby ta niedoskonała kulka wielkości ziarenka maku przy wielkiej dyni wpadła do tej gwiazdy, nic by się gwieździe nie stało. Jednakże energia gwiazdy, rozchodząca się sferycznie na wszystkie strony, dociera także do tej kulki. Jaki to jest procent codziennej emisji gwiazdy? Nie znalazłem danych, ale łatwo zaakceptujemy tezę, że jest to promil, maleńki ułamek procenta całej emitowanej energii. A mimo to stałe podgrzewanie owego skalnego globu przez znikomy ułamek energii gwiazdy sprawiło, że na owym globie entropia uległa pozornemu odwróceniu. Zasilane stałym przypływem energii (być może wpierw geotermalnej, mającej swoje podłoże w grawitacji i siłach pływowych) związki organiczne na tym globie stworzyły pierwsze replikatory, które po wielu milionach lat stały się pierwszymi komórkami. I tak na owym globie rozwijało się życie, smagane bilionami wschodów i zachodów Słońca. Czy ten stały rytm życia nie został w nas, nie stał się zasadą i punktem odniesienia? Nawet podziały komórkowe wiele mają wspólnego z estetyką, są bowiem rytmiczne i symetryczne.
Pismo Święte wyraźnie mówi, że Jezus nie jest Bogiem. Ten fakt stał się źródłem największych problemów dogmatycznych chrześcijaństwa. Ojcowie Kościoła dwoili się i troili aby tegoż mesjasza ubóstwić. Zajęło im to prawie 700 lat, ale w końcu jakoś się udało. Co z tego wyszło, jak przebiegał ten proces i ilu po drodze różnych Jezusów się pojawiło? Opowiada o tym Grzegorz Roman w swoim wykładzie, który wygłosił na Dniach Ateizmu 2021.
Brytyjscy Humaniści (Humanists UK) wraz z Polskim Stowarzyszeniem Racjonalistów zrzeszeni w Humanists International, przygotowali krótki animowany film o tym, jak być szczęśliwym w rzeczywistym świecie, nie łudząc się wielkimi, nadprzyrodzonymi mocami, lecz ciesząc się życiem tu i teraz, w ogromnym i niewyobrażalnie starym wszechświecie. Zapraszamy do obejrzenia tego trzyminutowego materiałuÂÂÂ
4 października około 17:40 czasu polskiego, internauci zorientowali się, że zawodzi funkcjonowanie Facebooka, Messengera, WhatsAppa oraz Oculusa. Ja sam brałem wówczas udział w dość kontrowersyjnej dyskusji i pomyślałem, że oto właśnie dyskusja została zbanowana. Facebook jest wspaniałym oknem na świat, ale też wzbudza niepokój. Prywatne poglądy jego właścicieli przekładają się coraz bardziej na dostęp do Internetu, który w swej młodości cieszył się opinią ostoi wolności. Niestety, ta młodość już się chyba kończy… Oczywiście nikt nikogo nie zmusza do korzystania z mediów społecznościowych, ale jeśli chodzi o wymienianie się poglądami z innymi ludźmi, media społecznościowe, z Facebookiem na czele, dominują nad „mniej zrzeszonym” Internetem… Czytaj dalej na Racjonalista.tv
Ziemia jest niewielka. To stwierdzi każdy, kto miał okazję lecieć samolotem choć raz w życiu. Nagle okazuje się, że miejsce, na którym ludzkość istniała od 200 tysięcy lat, gdzie pisała historię odkryć i wojen, można oblecieć dookoła samolotem pasażerskim w trochę ponad 40 godzin. Aby zaś wejść na orbitę, musimy lecieć trochę szybciej, jak na przykład załoga Inspiration4, która aby utrzymać się na orbicie 585 km nad powierzchnią Ziemi musiała okrążać nasz glob swym Crew Dragon 15 razy na dobę. Z takiej perspektywy wysłani przez SpaceX i Elona Muska astronauci nie mogą mieć żadnych wątpliwości, że planeta Ziemia jest tylko małym pyłkiem w ogromnej, niezmierzonej przestrzeni i ograniczanie się do tego pyłku, gdy można przecież planować inne miejsca rozkwitu ludzkości jest albo szaleństwem, albo małostkowością ludzi, którzy myślą tylko na metr i godzinę do przodu.Czytaj dalej na racjonalista.tv
Książka Kagana, jednego z najbardziej znanych i wpływowych neokonserwatystów, zdążyła przekuć już uwagę wielu. Jak na pracę neokonserwatywną chwilami jest zastanawiająco liberalna (de facto uważa np. on liberalną demokrację za najlepszy ustrój dla wszystkich, co oddala go od neokonserwatystów, a przybliża do liberałów).
